Argazkian, "Kitxu" hiletatik
ateratzen zutenean / cc-by Ukberri.net
Lehenik
eta behin eta une zail hauetan, besarkadarik bero eta zintzoena
helarazi nahi genizuke Valladolideko ziega hotz horretara. Itzubaltzeta /
Romoko herria zurekin dago! Maite zaitugu, "Kitxu"! Gehienok, 18 urte
luzeotan, gure herriko horma desgastatuetan ezagutu zaitugu, beti
irribarrez, beti duin. Askok, Erdialdeko Amerikako gerra eta parapente
magikoen hitzak elkartzen entzun dugu zure ahots sendo baina era berean
goxoa. Behin eta berriz saiatu dira zure aurpegia bahitzen, agian
despistatu batek betiko desagertu zarela uste izateko. Abenduaren 24ko
arratsaldea heldu zen, zure ama Angelitaren hileta, eta auzoko herritar
guztiok bertan geunden, momentu gogor hauetan zu laguntzeko
helmugarekin. Polizia-autotik atera zintuzten eskuburdinez loturik
elizan sartzeko eta lehenengo oihu eta animoak heldu zitzaizkizun;
bueltan, zure irribarre ezkutua gure bihotz hunkituetara iritsi zen.
Honekin batera, demokrazia eta bakea kolpez defendatzen duten
kasko-gorriak heldu ziren bultzaka, baina zurekiko maitasuna are
indartsuagoa denez, bertan geratu ginen, isilik baina aurrean. Eliza
barruan ere, armairu armatuz inguraturik zeunden. Nora uste zuten ba
alde egingo zenuela? Zer uste zuten, bada, zure auzokideok egingo
genuela? Sermoigileak kartzela politika kritikatu zuen, preso dagoen
semeari azken muxua ama gaixoari emateko aukera lapurtzen diola esanaz.
